خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
یه علمدار رشیده چشم عالم شده مستش
یل یل یل دریا دل
مدد مدد مدد ابوفاضل
یه علمدار رشیده چشم عالم شده مستش
تو راه داداش حسینش جدا شد هر دو تا دستش
نه فقط ماه حسینه ماه عالمه به وا...
حک شده روی جبینش آیه ی نصر من ا...
رجزش میون میدون نعره ی یا علی مولا
روی لب زمزمه داره أنا عباس بن زهرا
ضریح آقام ابوالفضل چه قشنگ و بی نظیره
هر کی بش دخیل می بنده از آقام حاجت می گیره
حرمش خدایی غوغاست ضریحش خیلی بلنده
خود جبرئیلم اونجا می شینه دخیل می بنده
وقتی عاشق می شم آقا خیلیا میگن دیوونم
هر گی هر چی میگه باشه من ابوالفضلی می مونم