می کند از دل و جان ورد زبان شاعر وصاف چن

می کند از دل و جان ورد زبان عاشق دلداده چنین وصف مهی یکه سوار فرس شیر دلی

فارس میدان یلی زاده سلطان ولی

حضرت عباس علی

ماه بنی هاشم و سقای شهیدان ز وفا شیر صف معرکه ی کرببلا

میر و سپهدار برادر که شه تشنه لبان را همه جا یار و ظهیر است و به هر کار مشیر است

و گه

بذل وزیر است و گه رزم چو شیر است

به رخسار منیر است به پیکار دلیر است

دلیری که اگر روی زمین یکسره لشکر شود و پشت به هم در دهد و بهر جدالش بستیزند به پیکار ز یک حمله ی او جمله ی گریزند ز یک نعره ی او زهره بریزند امیری که اگر تیغ شرر بار برون آورد از بهر و کند حمله به کفار و برد زهره ی شیران و رهد مرد ز میدان برد طایر هوش از سر عدوان و فتد رعشه بر اندام دلیران و یلان از صف حربش همه از صدمه ی ضربش بهرساند و گریزند و از آن قوت و شوکت بنگر بهر برادر به صف کرب و بلا تا به چه حد برده به سر شرط وفا را

حضرت عباس علی

زهی قوت بازو و زهی قدرت نیرو که به پیکار عدو چون فرس رزم برون تاخت

و چون باد بر افراخت و شمیر همی آخت

ز سهم قضبش شیر فلک زهره ی خود باخت ز هول سخطش گام زمین لاف بینداخت

حضرت عباس علی