خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
ای سرو خفته در چمن عباس من عباس من
ای سرو خفته در چمن عباس من عباس من
ای کشته ی صد پاره تن عباس من عباس من
من آمدم در علقمه با مادر خود فاطمه
چشمی گشا حرفی بزن عباس من عباس من
گشته فزون زخم تنت از حلقه های جوشنت
چیزی نمانده زاین بدن عباس من عباس من
از تشنه کامی در حرم لب های خشک اصغرم
گردیده با تو هم سخن عباس من عباس من
ای ساقی لب تشنگان با بودن آب روان
داری چرا خون در دهن عباس من عباس من
از زخم تیر و خنجرت اندام از گل بهترت
گشته یکی چون پیرهن عباس من عباس من
رو جانب صحرا کنم دست ترا پیدا کنم
بویم چو برگ نسترن عباس من عباس من