خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
دوش پرسیدم من از جانانه ای
دوش پرسیدم من از جانانه ای
مرد عاشق پیشه ی فرزانه ای
کای ولایت در دل و جانت عجین
خوب در دنیا و مافیها ببین
در میان خلق عالم از الست
جن و انس و قدسیان هر چه که هست
کوکب اقبال در آغوش کیست
پرچم عشق و شرف بر دوش کیست
کیست آنکه داد فردی می دهد
رنگ و رویش بوی مردی می دهد
پیر عاشق تا سئوالم را شنفت
بی درنگ و بی تأمل زود گفت
آنکه می جویی امیر دل بود
تالی حیدر ابوفاضل بود
تک یل میدان عاشورائیان
تکسوار عرصه ی نام آوران
شیرمرد بیشه ی شیر خدا
پور زیبای علی مرتضی
اوستاد معرفت در عالمین
فارغ التحصیل ممتاز حسین
چون به میدان پا نهد آن آهنین
زیر پایش لرزه افتد بر زمین
هر سر مژگان او چون خنجر است
در نگاهش برق چشم حیدر است
در میان آن خروش و همهمه
ورد رزم او بود یا فاطمه
گر جهان را خیمه ای پنداشتی
زیر این خیمه عمودی داشتی
روح خیمه دین حی داور است
پرچم بالای آن پیغمبر است
باب آن خیمه علی
مولا بود
اصل خیمه چادر زهرا بود
از حسین ار تار و پود خیمه است
بازوی عباس عمود خیمه است