خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
هم علمدار توأم ، هم گرفتار توأم
هم علمدار توأم ، هم گرفتار توأم
یوسف فاطمه من ، همه جا یار توأم
مادرم ام بنین خون ز دو چشم افشانده
همچو پروانه مرا دور سرت گردانده
منکه در تاب و تبم ، ساقی تشنه لبم
منکه در زمزمه ام ، ماه در علقمه ام
گو بدانند همه ، عاشق فاطمه ام
منکه شرمنده ی تو تا به قیامت هستم
با لب تشنه دگر بوسه مزن بر دستم
منکه در تاب و تبم ، ساقی تشنه لبم
آید از گل بویی ، آمده بانویی
همچو مادر از من ، می کند دلجویی
بشنو تا که بگویم چه نشانی دارد
روی نیلی شده و قد کمانی دارد
منکه در تاب و تبم ، ساقی تشنه لبم
من در آئینه ی آب ، دیده ام طفل رباب
مثل چشمان ترم ، بخت من رفته بخواب
منکه سر تا بقدم سوزم و آه و دردم
می کشم خجلت اگر سوی حرم بر گردم
منکه در تاب و تبم ، ساقی تشنه لبم