خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
شب آروم به لب ماه و ستاره
شب آروم به لب ماه و ستاره
اسم عباس معنی تازه ای داره
ای طبیب دل بی یار و غریبم
دلم از عشق تو دست بر نمی داره
در پی عشق توأم مثل یه مجنون
بخونم از غم و با یکدل پر خون
یا ابوالفضل چی میشه با نیم نگاهت
من بشم یک شبی تو کربلا مهمون
ای تو دلبر ای تو مولا ای امیرم
باب حاجاتی و ماه بی نظیرم
دلمو عمری سپردم به تو مولا
این دل عاشقمو پس نمی گیرم
دل ناقابل و زیر پات گذاشتم
بذر عشق غم تو به سینه کاشتم
از همون بچگیام تا حالا ارباب
عشق سینه زنی تو هیئت و داشتم
اگه پا بند توأم برای اینه
اثر گفتن نامت اینچنینه
غم ندارم چون که دل با تو عجینه
سربلندم پیش بانوی مدینه
از تو خوندن شده مولا افتخارم
آخه یک لحظه ببین این دل زارم
واسه خاطر خواهی تو هم که باشه
روی عشقای زمونه پا میذارم