خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
اشک فشان، در غم نور دو عین آمدم
اشک فشان، در غم نور دو عین آمدم
مدینه راهم نده که بی حسین آمدم
وای حسین کشته
شد(2)
مدینه من، زائر گلوی ببْریده ام
جای سم اسب را، به چشم خود دیده ام
وای حسین کشته شد(2)
مدینه من دیده ام دو شاخه ی یاس را
دو شاخه ی یاس را دو دست عباس را
وای حسین کشته شد(2)
مدینه، من زخم دل، زخم تن آورده ام
ز هیجده یوسفم، پیرهن آورده ام
وای حسین کشته شد(2)
مدینه، خون دل و چشم تر آورده ام
خبر ز چوب و لب و طشت زر آورده ام
وای حسین کشته شد(2)
مدینه هفتاد داغ، بر جگر آورده ام
نه اکبر آورده ام، نه اصغر آورده ام
وای حسین کشته شد(2)
مدینه بر زخم ما، همه نمک می زدند
گهی به زخم زبان، گهی کتک می زدند
وای حسین کشته شد(2)