و ناگاه پر از عطر گل یاس شد ...

و ناگاه پر از عطر گل یاس شد آن خانه ی خشتی، پر از نور، پر از شور، پر از بال و پر حور بهشتی، زمان مات، خدا گرم مباهات، که احسن، چه گلی خلق نمودی، علی گرم مناجات، پر از نغمه ی تکبیر سماوات، که ناگاه قدم زد به روی بال ملک عمه ی سادات، همان غیرت حیدر، همان عصمت صدیقه ی اطهر، همان زینت دامان علی زینت دامان پیمبر، همان زینت دامان خدا، زینت محشر، همانی که از او زنده شود پیکر مذهب، همان معنی مذهب، همان نور که تابید در آن شب، همان دلبر شیرین حسین بن علی، حضرت زینب