چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
الا به یمن تو پاینده اقتدار ولایت
الا به یمن تو پاینده اقتدار ولایت
وجود عرشی تو محور و مدار ولایت
جبین و سینه و دست تو بوسه گاه محمد
جلال و شوکت و شأن تو اعتبار ولایت
به اشک چشم تو سبز است باغ عترت و قرآن
ز خون نسل تو سرخ است لاله زار ولایت
تو بر خزان ستم تیره گشته ای که هماره
ز قبر گمشده ات می دمد بهار ولایت
تو رکن حیدر کرار و استوانه ی حقی
تو آبروی رسالت تو افتخار ولایت
به شهر علم و درش دسترس نبود کسی را
اگر نبود وجود تو در دیار ولایت
به دامن تو شده تربیت امامت و عصمت
ز برگ و بار تو سبز است شاخسار ولایت
تو ماه انجمنی در غروب شهر مدینه
تو بامداد امیدی به شام
تار ولایت
سلام بر تو که در کوچه های شهر مدینه
قدت خمید و کشیدی به دوش بار ولایت
به وقت گریه صدای تو ناله ی دل قرآن
به وقت خطبه زبان تو ذوالفقار ولایت
ز خون محسن تو زنده ماند جان تشیع
اگر چه قلب تو گردید داغدار ولایت
به سایه ی تو که خود آفتاب جان رسولی
غروب راه ندارد به روزگار ولایت
قسم به لحظه ی ایثارت ای شهیده ی توحید
نکرده چون تو کسی جان خود نثار ولایت
بلند گشت ز بیداد دست غاصب ثانی
نشان غصب فدک ماند بر عذار ولایت
تو تکیه گاه علی بودی و ز بار فراقت
خمید قامت نستوه شهریار ولایت
نوای طائر وحی مدینه ماند به سینه
شکست نخل و فرو ریخت برگ و بار ولایت
همیشه منتظر سیلی است و باک ندارد
کسی که در خط زهرا دهد شعار ولایت
به جان فاطمه و خون محسن و دل حیدر
که شیعه نیست هر آنکس که نیست یار ولایت
امام منتظران پرده از جمال بر افکن
که با تو صبح شود شام انتظار ولایت
به سر بلندی «میثم» بس است از تو نگاهی
که پایدار بمیرد به پای دار ولایت