خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)

یاد داری مدینه موقع خواب

شهادت قافیه پریشان ریتم یکدست
یاد داری مدینه موقع خواب
دست تو بود بالش سر من
هر زمانت صدا زدم گفتی
جان من ناز دانه دختر من

یاد داری تو روی نی بودی
منهم از پشت ناقه افتادم
گریه کردی برای من من هم
به تو از دور بوسه می دادم

بعد تو عمه ام پدر جان زد
گره محکمی به معجر من
علتش را سوال کردم گفت
دشمنت بی حیاست دختر من

آخرین لحظه ای که می رفتی
سایه ات پا کشید از سر من
با همه غیر من وداع کردی
تو نگفتی کجاست دختر من!

شاعر
ناشناس
منبع
بایگانی

اشعار مشابه