خاندان عصمت (ع) › حضرت سکینه(س)
ای چشم حسین بر جمالت
ای چشم حسین بر جمالت
وی مظهر فاطمه، جلالت
تعظیم کمال بر کمالت
تحسین رسول بر خصالت
بر قلب پدر
سکینه ای تو
در بیت ولا امینه ای تو
تو سوره ی نور اهل بیتی
تو شادی و شور اهل بیتی
در سینه سرور اهل بیتی
تو نخله ی طور اهل بیتی
تو دختر ماه و آفتابی
آیینه ی زینب و ربابی
گل بر تو، گلاب بر تو نازد
عطشانی آب بر تو نازد
آیات حجاب بر تو نازد
تنها نه رباب بر تو نازد
حقا که تو فخر عالمینی
ممدوحه ی زینب و حسینی
ای چشم حسین را نظاره!
بر فاطمه، زینب دوباره
فریاد گلوی پاره پاره
وصف تو فراتر از شماره
تا حشر، سکینه ی ولایت
آرامش سینه ی ولایت
تو وجه خدای را گواهی
در قلب پدر، شرار آهی
بین اسرا چراغ راهی
پیغام رسان قتلگاهی
پیغامت از آن رگ بریده
تا حشر قیامت آفریده
در فُلک ولا، سکینه ای تو
راضیه ای و امینه ای تو
یک کرب و بلا مدینه ای تو
چون فاطمه بی قرینه ای تو
تو آیینه ی حُسن ابتلایی
قرآنِ شهیدِ کربلایی
در مقتل خون چو پا نهادی
لب بر گلوی پدر نهادی
روی تن پاکش اوفتادی
اینگونه به ما پیام دادی
ما عترت عصمت و حجابیم
در ملک عفاف آفتابیم
با آنهمه داغ بی نهایت
می بود به محضر ولایت
از بردن چادرت شکایت
ای شعله ی مشعل هدایت
توحید و کتاب زنده از توست
آیات حجاب زنده از توست
در بحر عفاف، گوهری تو
بر فُلک کمال، لنگری تو
هنگام خطابه، حیدری تو
زیرا به حسین، دختری تو
تو سینه سپر به هر بلایی
تو یاسِ کبودِ کربلایی
ای در نفست صدای زینب
در هر سخنت ندای زینب
هم سنگر و پا به پای زینب
مرآت خدانمای زینب
«میثم» به ثنای تو چه خواند
هر چند ز لب گهر فشاند