خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
ای تمام لشکرم، ای علی اصغرم
ای تمام لشکرم، ای علی اصغرم
بهر قربانی تو را، سوی میدان می برم
بر تو می نازم که تو، ششماهه سرباز منی
من سرافراز تو هستم، تو سرافراز منی
آخرین یارم علی، من تو را دارم علی
چشم خود را باز کن، راز دل، ابراز کن
بر سر دوش پدر، پر بزن، پرواز کن
غنچه ی خندان من، از روی بی رنگت بگو
جان بابا هر چه می خواهد دل تنگت بگو
آخرین یارم علی،
من تو را دارم علی
طوطی پربسته ام، کودک دلخسته ام
گوش کن تا بشنوی، گریه ی آهسته ام
چشم خود را بر دو چشم نیم بازت دوختم
از تلظّی های تو، آتش گرفتم، سوختم
آخرین یارم علی، من تو را دارم علی
ای تمام هست من، کودک سرمست من
تکیه گاهت شانه و قتلگاهت دست من
خنده کن بر روی دستم تا که سیرابت کنم
خنده کن تا با خدنگ حرمله خوابت کنم
آخرین یارم علی، من تو را دارم علی
دوش من سجّاده و، خون تو، آب وضو
باید از این خون دهم، روی خود را شستشو
یا بشو روی پدر را، با سرشک دیده ات
یا تبسم کن برایم، با لب خشکیده ات
آخرین یارم علی، من تو را دارم علی
ای ذبیح کربلا، گشته وقت بذلِ جان
این تو و این حجِّ خون، این منای عاشقان
حرمله در پیش رو دارد به کف، تیر و کمان
سینه بگشا تا نیاید گوسفند از آسمان
آخرین یارم علی، من تو را دارم علی