خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
عقده دارم دلم از غصه پُره
عقده دارم دلم از غصه پُره
مگه یک بچه چقدر آب می خوره
گل نازم لالایی پسرم
با نیگات آتیش مزن بر جگرم
گریه بس کن دیگه طاقت ندارم
نمی تونم واسه تو آب بیارم
ای که از سوز عطش سوخته لبات
سینه مو زخمی نکن با پنجه هات
هر چقدر چنگ بزنی شیر نمی یاد
دیگه بعد از عمو آب گیر نمی یاد
اونیکه تشنه ها رو آب می داده
حالا دستش توی صحرا افتاده
پدرت سر به گریبان دارد
هست شرمنده چرا جان دارد