خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
بابا کن نظاره ام ، گر چه شیرخواره ام ...
بابا کن نظاره ام ، گر چه شیرخواره ام ، من سربازم
بر روی دست تو = در نمازم
بر روی دست تو = جان می بازم
از گهواره خسته ام ، وا کن بال بسته ام ، ای مادرم
با قلب شکسته ام ، از خیمه گسسته ام ، تا دلبرم
نای گلوی من=گوید بابا
ای آرزوی من= مانده تنها
وا کن این بال و پرم ، تا به سوی تو پرم
تا شوم با حنجرم ، یار تو ای دلبرم
بنگر این تاب و تبم ، روی دست زینبم
ذکر تو گویم حسین ، با تلظّی لبم
از دستانت ای پدر ، بر رویت کنم نظر ، چه زیبایی
بین دشمنان دگر ، بی یاور شدی مگر ، چه تنهایی
از غربتت پدر= من بی تابم
باور مکن دگر = فکر آبم
طفل خونین حنجرت ، پر کشیده از برت
آخرین نیلوفرت ، رفته سوی مادرت
انکه آغوشش گشود ، مام نیلی تو بود
حنجرم را می کنم ، نذر آن روی کبود