خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
من هیچم و هیچ هم ندارم
من هیچم و هیچ هم ندارم
با این همه هیچ غم ندارم
با هیچ چو در شروع کارم
بر لطف خدا امید وارم
امید به هیچ کس نبندم
کوته عمل و نظر بلندم
اندر دل خود دفینه دارم
گنجی به درون سینه دارم
دارم گهری که بی نظیر است
برقش ز تلؤلؤ غدیر است
مأمور بر آن بسی فرشته است
با نور خدا در آن نوشته است
آیات ولایت ولی را
ا... و محمد و علی را
این است که بی نیازیم داد
در جامعه سرفرازیم داد
من سوخته در هوای عشقم
من زائر کربلای عشقم
آنجا
که حریم عشق دلهاست
آرامگه عزیز زهراست
هفتاد و دو ماه پاره دارد
یک کودک شیرخواره دارد
طفلی که بزرگ عالمین است
گلواژه ی نهضت حسین است
وقتی که دمید روی ماهش
در برق تجلی نگاهش
خواندند گرش علی اصغر
دیدند در او جمال اکبر
این مهر که ماه عالمین است
اعطای خدای بر حسین است
کز آمدنش بسی دعا کرد
بر شکر خدای سجده ها کرد
ای از رخ تو لطافت گل
در نام تو بهترین توسل
آیینه کوچک خدایی؟
کاین گونه بزرگ می نمایی؟
مظلومتر از امام مظلوم
معصومترینِ هر چه معصوم
تو روح نماز اهل رازی
هر چند نکرده ای نمازی
نی نی که تو راز عشق خواندی
لب بسته نماز عشق خواندی