خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
لبت دو پاره آتش دلت پر از شرر است
لبت دو پاره آتش دلت پر از شرر است
دهان خشک پدر از لبِ تو، خشک تر است
تو پاره پاره شدی، قلب من پر از خون است
تو تشنه ای، نفسِ من شراره ی جگر است
بیا زبان به دهانم گذار ای پسرم
که در لبان تو شهدِ لبِ پیامبر است
وداع آخر و بوسیدن لب فرزند
خدا گواست که این آرزوی یک پدر است
اگر چه داغ توام می کشد برو پسرم
که بهر کشتن تو قاتل تو منتظر است
برو که زخم تو را ننگرند اهل حرم
اگر نگاه کند جان عمه در خطر است
گلوی تشنه جدا گشتن از پسر دم مرگ
برای یک پدر از داغ او کشنده تر است
سفر به خیر، برو پشت سر نگاه مکن
سر بریده من با سر تو همسفر است
سپر مگیر به سر دست و سینه را بگشا
که پیش تیر بلا سینه های ما سپر است
خدات اجر دهد در صف جزا «میثم»
که بیت بیت تو را سوز شعله ای دگر است