خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
می زند نیش سکوتت به دل من پسرم
می زند نیش سکوتت به دل من پسرم
لب گشا کشت مرا خنده ی دشمن پسرم
چشم خود وا کن و یکبار دگر حرف بزن
از لب تشنه و سنگینی آهن پسرم
داغ مرگ پسرش را به دلش بگذارند
آنکه بگذاشته داغت به دل من پسرم