خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
گل لیلا ز خیمه گه آید
گل لیلا ز خیمه گه آید
علی اکبر به قتلگه آید
پیمبر با کفن گویا ز خیمه می آید
بسیجی حسین اکبر به جبهه می آید
صفای لشکرم ، گل سرخ حرم ، مرو تو از برم
علی اکبرم(3)
کند آوا که من علی هستم
ز صهبای پدر دگر مستم
رود شبه پیمبر از حرم به قربانگاه
رود تا جان فدا سازد به راه ثار ا...
علی تشنه لب ، روزم گشته چو شب ، روزم گشته چو
شب
علی اکبرم(3)
بیا بابا فضا شده تیره
شده دشمن به اکبرت چیره
عدو خنجر ز هر سویی کشیده بر رویم
به زیر تیغ و خنجرها حسین حسین گویم
ببین در کربلا ، شده غوغا بپا ، شده غوغا بپا
علی اکبرم(3)
غریبانه به شانه ی بابا
نهاده سر علی گل لیلا
رود میدان علی اکبر شبیه پیغمبر
به دنبالش زند لیلا به سینه و بر سر
نباشد باورم ، که رفتی از برم ، دگر بی اکبرم
علی اکبرم(3)
علی جانم دو دیده ات وا کن
نگاهت را بسوی بابا کن
کنار پهلویت بابا ببین زمینگیرم
عصای پیریم کردی ز داغ خود پیرم
علی اکبرم(3)
مرا بابا رسیده جان بر لب
ترا سوگند به عمه ات زینب
ز جا برخیز اذانی گو دل مرا خوش کن
تو که آتش زدی بر دل بیا و خامش کن
علی اکبرم(3)