خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
ماه تابان حرم ، کن تکلم پسرم
ماه تابان حرم ، کن تکلم پسرم
ای جگر گوشه ی من ، تو مسوزان جگرم
پدرت سوی تو ای سلسله گیسو آمد
تا کنار بدنت با سر زانو آمد
ای گل پرپر من (2)
حال من را تو ببین ، دل من گشته غمین
بسکه پیش پدرت ، می کشی پا به زمین
گه تماشا کنم این روی تماشایی تو
گه زنم بوسه بر این صورت
زهرایی تو
ای گل پرپر من (2)
من سرا پا دردم ، هر طرف می گردم
رفته نور نگهم ، خیمه را گم کردم
چه شود لب بگشایی و توانم بدهی
یا ز جا خیزی و ره را تو نشانم بدهی
ای گل پرپر من (2)
در دلم جا داری ، چشم زیبا داری
تو ز سر تا به قدم ، بوی زهرا داری
روی تو ماه شب و گیسوی تو خم به خم است
همچو گل ای پسرم عمر تو کوتاه و کم است
ای گل پرپر من (2)
ای گل خشکیده ، وی ز هم پاشیده
خیز و بین قاتل تو ، به غمم خندیده
بیم دارم گل خشکیده بگیرم ببرت
که کنم ای گل پرپر شده پاشیده ترت
ای گل پرپر من (2)