خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
ای گل لاله ی من، سیزده ساله ی من
ای گل لاله ی من، سیزده ساله ی من
می روی و بروَد، بر فلک ناله ی من
آسمان اَبری و اشک، دل من باران ست
در کف مادر تو آینه و قرآن ست
آفرین قاسم من (2)
هم تو امید مَنی، هم یتیم حَسنی
از چه با رفتن خود، دل من می شِکنی
مرو ای گل که خزان موسم گل ریزان ست
در کف مادر تو آینه و قرآن ست
آفرین قاسم من(2)
هم زیاد است عدو، هم غریب ست عمو
گل من لب بگشا، به خسان رو تو بگو
پسر فاطمه آخر به شما مهمان ست
در کف مادر تو آینه و قرآن ست
آفرین قاسم من(2)