خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
سیزده سالی جوانی مه جبین
سیزده سالی جوانی مه جبین
ماه و پروین از جمالش خوشه چین
ماه کنعان پیش رخسارش خجل
دانه ی خالش عمو را دام دل
روی او یاد آور روی حسن
خوی او چون خوی نیکوی حسن
عکس روی ماه او بدر تمام
مهر آرد هر صبا بر او سلام
همچو اکبر برده از حُسن و وقار
وه چه نیکو از دل زینب قرار
افتخار دودمان هاشم است
میوه ی بستان زهرا قاسم است
تشنه ی جامی ز حوض کوثر است
عمر کوتاهش ز ارث مادر است
عاشقی افکنده بر جانش تعب
بوسه زن دست عمو را از ادب
کای جهانی جرعه نوش جام تو
عاشقان مست می گلفام تو
از قلم افتاده گویا نام من
کز می عشقت تهی شد جام من