خاندان عصمت (ع) › حضرت قاسم(ع)
عمو بشتاب و در بر گیراین دلداده ی خود را
عمو بشتاب و در بر گیر این دلداده ی خود را
نظر کن قاسم در خاک و خون افتاده ی خود را
نماز عشق می خوانم من و نام تو تکبیرم
که در محراب خون افکنده ام سجاده ی خود را
تو را می خوانم و دانم که می آیی به بالینم
عمو چون دوست می دارد برادر زاده ی خود را
ولی قدری شتاب آور که شد پامال اعضایم
بیا شاید ببینی عاشق آزاده ی خود را
شکست از سُمّ اسبان مهاجم استخوان هایم
که مجذوب تو هرگز پس نگیرد داده ی خود را
ز جام بوسه ی تودیع مستم کردی و اینک
به دیگر
بوسه کن هشیار، مست باده ی خود را
نبستم بند نعلینم من از شوق فداکاری
نثارت ساختم این عشق فوق العاده ی خود را
«مؤید» را بود قلاده ی عشق تو بر گردن
مَبُر از گردنم مولای من قلاده ی خود را