خاندان عصمت (ع) › حضرت معصومه(س)
ای حرمت کعبه ی دل همه در قم
ای حرمت کعبه ی دل همه در قم
قم ز قدم های تو مدینه ی دوّم
خاک صفائیه ات صفای خلایق
بلکه زده مروه بر صفات تبسم
لیله ی قدر امام «موسی جعفر»
آیه ی تطهیر قلب حجت هشتم
دختر طوری و نور دیده ی موسی
شوی نکرده، به خلق هر دو جهان اُم
طور تو آیینه دار «فاخلع نعلیک»
روی تو مشعل فروز «یذهب عنکم»
مدخل اهل فضیلت است به محشر
آن درِ جنت که باز می شود از قم
فاطمه ی یازده حریم ولایت
مادر فیضیّه، قبله ی دل مردم
قدر و مقام و جلال فاطمه داری
آنچه که دارند آل فاطمه داری
روز ورود تو قم بهشت خدا شد
قم حرم قدس سیدالشهدا شد
با صلوات و دعا و لاله و ریحان
حق تو ای مادر بهشت ادا شد
شهر به دور سر تو گشت هماره
قم به قدومت هزار باز فدا شد
ناقه ی تو بر فراز بال فرشته
محمل تو قبله ی دلِ علما شد
روز ورودت به شهر قم همه گفتند
فاطمه وارد به حشر روز جزا شد
گوشه ی چشمی به هر کسی که
گشودی
حاجتش از آن هزار بار روا شد
فاطمه آمد به پیشباز تو دختر
محمل تو سینه ی رسول خدا شد
هاله ی نورت به چهره داد گواهی
ناز تو را می کشید دست الهی
ای قلم صنع را به حُسن تو تحسین
دختر «طاها»، سرور سینه ی «یاسین»
کوثر و تطهیر و نورِ موسی جعفر
زهره ی زهرا جمالِ فاطمه آیین
خادم زوار توست فوج ملایک
سائل درگاه تو تمام سلاطین
در حرم تو دعاست عین اجابت
نیست نیازی به التجا و به آمین
کافر با مهر توست راه نجاتش
مؤمن بی مهر تو گریخته از دین
پای نه قم نه که بهر آمدن تو
بستند این شهر را ملایک آذین
ای همه ارواح پاک، فرش قدومت
قابل پای تو نیست فرش ریاحین
برتر از اوصاف و مدح و منقبت استی
فاطمه فاطمه و فاطمه هستی
دست تو دریای لطف و جود و کرامت
قلب تو آیینه ی علوم امامت
سوره ی کوثر به وصف فاطمه و تو
فاطمه ی دومی به روز قیامت
خاک مزارت مگر که خاک حسین است
کز اثرش هر مریض یافت سلامت
هر که به قم رو نیاورد به ضریحت
بِهْ که به پشتش نهند کوه ملامت
خازن جنت کند فرار ز جنت
یابد اگر در قمِ تو اذن اقامت
گوشه ی چشمی به اهل قم نه، به عالم
ای تو کریمه ی به اهل بیتِ کرامت
با تو دعا می رسد به اوج اجابت
بی تو عبادت ندامت است ندامت
ای حرم یازده امام، دیارت
تربت پنهان فاطمه است مزارت
مردم قم، شهر قم، تمامی عالم
مرتبه ی قم کجا و عرش معظم؟
قم حرم یازده ولیِّ الهی است
بلکه بوَد شهر قم حریم خدا هم
یک درِ جنت ز قم گشوده شود؟ نه
کلّ بهشت است این زمین مکرّم
زائر معصومه کیست در حرم قم؟
آسیه و
هاجر است و ساره و مریم
موسی عمران ستاده با ادب اینجا
نیست عجب گر زند مسیح از او دم
فاطمه فرزند آدم است و عجب نیست
اینکه کند فخر بر ملائکه آدم
گوید در وصف او هزار قصیده
چشم گشاید اگر ز لطف به «میثم»
ما همه محتاج اوست باب حوائج
ثبت به نامش شده کتاب حوائج