یاران › حر بن یزید ریاحی(ره)
ای ز همه خلق گنه کارتر
ای ز همه خلق گنه کارتر
کیست ز معبود تو غفارتر
عالم اگر شد همه کوه
گناه
با کرم اوست کم از پرکاه
پیش بیا پیش بیا پیشتر
نیست گناه تو ز حرّ بیشتر
حرّ در توبه به رویش بازگشت
کرد در آغوش خدا بازگشت
با همه کوه گنه و کوه دین
گشت پناهنده به باب الحسین
رو به امامش که رهش داد برد
کوهِ گنه، کاه شد و باد برد
چشم خدا چشم بر او باز کرد
ناز کشید از وی و رو باز کرد
کای همه گمگشته هدایت شدی
آمدی و حرّ ولایت شدی
سنگ بُدی، حال شدی دُرّ ما
فاطمه می گفت بیا حُرّ ما
با همه جرم و گنه و جور تو
عفو خدا بال زند دور تو
آل علی ناز تو را می خرند
خون تو را پیش خدا می برند
فخر کن ای روح رها از بدن
حرّ منی حرّ منی حرّ من
خون خدا خون تو را خواسته
چهره گلگون تو را خواسته
ای تو فروشنده خریدار ما
دل به سر دستِ تو دلدار ما
باش که محبوب خدای منی
حرّ تمام شهدای منی
آنکه گنه کار پذیرد منم
آنکه تو را دست بگیرد منم
حال که پابست حسینی، بیا!
دست بده، دستِ حسینی، بیا!
ای شده تصویر تو تصویر ما
دست خدا ما و تو شمشیر ما
تا که ز خون سرخ شود روی تو
حضرت زهراست دعاگوی تو
پشت سر توست دعای همه
اجر تو با مادر ما فاطمه