یاران › مسلم بن عقیل(ع)
یاحسین کن نگهم عاشقی شد گنهم
یاحسین کن نگهم عاشقی شد گنهم
بوی عطر قدمت خیزد از قتلگهم
دورم از شمع ولی، بال و پرم می سوزد
بی تو گر آب بنوشم، جگرم می سوزد
یا ابا عبد ا...(4)
این تو این، زخم تنم خون چکد از دهنم
ذکر «ای وای حسین» شده آخر سخنم
یا حسین مردم کوفه همه، پیمان شکنند
وای اگر سنگ، به پیشانی زینب بزنند
یا ابا عبد ا...(4)
من شدم یاور تو
بسمل بی سر تو
چه کنم گر نکنم گریه بر اصغر تو
شرر تشنگی و کودک بی شیر، کجا؟
گلوی کودک ششماهه کجا، تیر کجا؟
یا ابا عبد ا...(4)
کوفیان می شکنند شاخه ی یاس تو را
از بدن قطع کنند دست عباس تو را
نه فقط از اثر سنگ، سرت می شکند
از غم مرگ برادر، کمرت می شکند
یا ابا عبد ا...(4)
سر من از لب بام می دهد بر تو سلام
سر تو بر سر نی راهی کوفه و شام
تن من، در وسط کوچه، چو قرآن، پامال
تن تو، زیر سم اسب، کنار گودال
یا ابا عبد ا...(4)