یاران › مسلم بن عقیل(ع)
میا سوی کوفه مولا، که کوفیان پستند
میا سوی کوفه مولا، که کوفیان پستند
به جرم عشق تو مولا، دو دست من ببستند
هم عهد مرا شکستند هم دست مرا بستند
میا به کوفه، میا به کوفه، میا به کوفه حسین
ای یوسف زهرا ، جانم شود فدای تو
میان دشمن ها، کردم گریه برای تو
ای نام تو بر زبانم، خون جاری شد از دهانم
میا به کوفه، میا به کوفه، میا به کوفه حسین
اگر چه در کوفه، مولا، کسی نشد یارم
خوشم که در عالم، تنها، فقط تو را دارم
ای روی تو رو به رویم، با تو گرم گفتگویم
میا به کوفه، میا به کوفه، میا به کوفه حسین
امام مظلومم، جانم
فدای عباست
دو طفل معصومم، هر دو وقف گل یاست
این فرق بشکسته من، این بازوی بسته من
میا به کوفه، میا به کوفه، میا به کوفه حسین
اگر سرم از تن، گردد، جدا چه غم دارم
تویی مرا مولا، من هم، عبد فداکارم
بازآ سوی قتلگاهم، افتد بر رخت نگاهم
میا به کوفه، میا به کوفه، میا به کوفه حسین