یاران › حبیب بن مظاهر
شیر مرد ظهر عاشورا حبیبی یا حبیب
شیر مرد ظهر عاشورا حبیبی یا حبیب
یاد ما کردی در
این صحرا حبیبی یا حبیب
اجرِ تو با مادرم زهرا حبیبی یا حبیب
شاد کردی قلب زینب را حبیبی یا حبیب
ای که از روز ازل با ما حبیبی یا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
قطره بودی وصل بر دریا شدی، دریا شدی
در تمام عمر با ما بوده ای، تا ما شدی
ذره بودی محو در مهر جهان آرا شدی
فاش می گویم حبیب مادرم زهرا شدی
گم شدی در ما و کردی خویش را پیدا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
جد و باب و مادرم امشب دعایت می کند
دلشکسته خواهرم امشب دعایت می کند
هم سکینه دخترم امشب دعایت می کند
هم علیّ اکبرم امشب دعایت می کند
مرحبا ای بوده از اول حبیب ما حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
تو شدی پروانه، من چون شمع آبت می کنم
بلکه زیر سایه خود آفتابت می کنم
بعد از این دیگر حبیب خود خطابت می کنم
مثل عباس علمدارم حسابت می کنم
ای به گلزار شهادت عاشق شیدا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
نامه بنوشتم که سوی ما بیایی، آمدی
صورت از خونِ جبین رنگین نمایی، آمدی
سینه پیش نیزه قاتل گشایی، آمدی
چون مه تابان ز ابر خون برآیی، آمدی
آمدی قامت ز خون شویی سراپا یا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
تو حبیب کربلایی دوستت دارم حبیب
عاشق تیر بلایی دوستت دارم حبیب
صید تیر عشق مایی دوستت دارم حبیب
بعد از این خون خدایی دوستت دارم حبیب
این شرف بادت گوارا یا حبیبی یا حبیب
یا حبیبی
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
تو حبیبی، خوش بوَد شرح دل ما با حبیب
تشنگی از کودکانم برده آرام و شکیب
زینبم خوانَد به خیمه، آیه «امن یجیب»
تو حبیبی تو حبیبی من غریبم من غریب
غربت و مظلومیم را کن تماشا یا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب
ای نگارستان خون باغ و بهارت یا حبیب
ای محبت کرده بی صبر و قرارت یا حبیب
جان اهل معرفت شمع مزارت یا حبیب
اشک «میثم» تا صف محشر نثارت یا حبیب
سینه ات صحرای عشق و دیده ات دریا حبیب
یا حبیبی یا حبیبی یا حبیبی یا حبیب