ایّام خاص › شهید
دوستان رفته من خسته جگر جا ماندم
دوستان رفته من خسته جگر جا ماندم
آه و صد آه کز آن قافله تنها ماندم
آخر انصاف نه این است رفیقان مددی
با شما بودم و از جمع شما وا ماندم
ای شهیدان به من خفته نظر اندازید
که در این دایره من بس تک و
تنها ماندم
در بر فاطمه عذر گنهم را خواهید
که من از قافله ی کرببلا جا ماندم
در جنان خرم و خندان و به من می خندید
خنده دارم که در این ظلمت دنیا ماندم
دوستان دست بر آرید و دعایم بکنید
که جدا من ز علی اکبر لیلا ماندم
رو سفیدید شما نزد حسین بن علی
من آلوده که در حسرت مولا ماندم
شادمانید شما پیش حسین و عباس
چکنم من که ز دیدار دو آقا ماندم
دل من تنگ حسین است و ابوالفضل رشید
گنهم چیست که دور از بر سقا ماندم
هان به عباس بگوئید قبولم سازد
که من از جمع شما زعالم بالا ماندم
هان شفاعت بکنید روز قیامت از من
که شما رفته و من در غم و اینجا ماندم
یادتان می کنم و با غم دل می گویم
حیف و صد حیف کز این قافله من جا ماندم