ایّام خاص › شهید از باده ی دوست گشته سرمست شهید رباعی از باده ی دوست گشته سرمست شهیدز آن رو سر و جان گرفته بر دست شهیداو کرده سفر ز خاک تا سوی خداهرگز تو مپندار که مرده است شهید حالت اجرا کپی متن اشتراکگذاری ذخیره یادداشت منبع گلهای محبت اشعار مشابه ای کعبه ی دلهای محبان حرمتگل گفت ز برگ من قَبا داشت شهیدزین مردم ایران که خدا یاورشانآنانکه حلق تشنه به خنجر سپرده اندتا بپا گردش چرخ و فلک و خورشید است شعر قبلی شعر بعدی