چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
ای مدینه سینه ام گشته مالامال غم
ای مدینه سینه ام گشته مالامال غم
کوه خاکستر شده ای مدینه حاصلم
مانده اندر لانه ام جای بلبل مشت پر
کینه داری با علی پس چرا چیدی گلم
کن تماشا ، غم نصیبا ، غربتم را ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا
درد پهلو را دگر از علی پنهان مکن
قد خم گردیده ات را ز من کتمان مکن
از چه خود نماز خود مخفیانه خوانده ای
محنتی که می کشی با سکوت درمان مکن
پس ز دیوار ، سر و بیمار ، شد مدد کار ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا
ای مدینه فاطمه ارغوانی رو نبود
یار هجده ساله ام دیده اش کم سو نبود
یادگار مصطفی نوگل تنهای من
چهره ی گلرنگ او با شرر هم خو نبود
شمس خونین ، ماه رنگین ، یاس غمگین ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا
فاطمه محبوب من چون پرستو پر مزن
پیش زینب دخترت دم ز میخ در مزن
کن تحمل سوز زخم پیش او ناله مکن
بال تو غرقابه خون این چنین پرپر مزن
که شبانه ، دانه دانه ، خون روانه ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا
از چه گشته فاطمه بازوی تو بی توان
دیدم آنکه می زدند با غلاف و تازیان
مرگ خود را آرزو کردم آندم از خدا
زینبت این ماجرا دید و گرید بی امان
پیش کرار ، کتف دلدار ، تیره و تار ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا
هر دو دستم بسته بود یاوری بهرم نبود
غنچه گر آنجا نبود لاله ی من مرده بود
پشت در با آن فشار آتش و ضرب و لگد
محسنم خود را سپر بهر زهرایم نمود
با شهادت ، از ولایت ، شد حمایت ، یا زهرا
من غریبم (3) یا زهرا