سرزمین › سرزمین منا
ای حضور تو حج اکبر من
ای حضور تو حج اکبرِ من
عرفات و منا و مشعر من
خاک کوی تو حلّه ی احرام
گرد راهت به چهره زیور من
خیمه های منا پر است ز تو
جای تو خالی است در بر من
ای نهاده به چشم عرش، قدم
قدمی نه به دیده ی تر من
جای پای تو در کجای مناست؟
ای به قربان مقدمت، سر من
من نبودم هنوز در عالم
که تو بودی ندیده دلبر من
وای اگر پیش تر ز آمدنت
روح بیرون رود ز پیکر من
دوست دارم که وقت مرگ افتد
به جمالت نگاه آخر من
اشک تو صبح و شام در دیده
خون شده، ریخته به ساغر من
هر کجا رو نهم، تو گویی هست
سر جدّ تو در برابر من
عوضّ عمّه ی تو در رهِ شام
کاش می شد اسیر، خواهر من
کاش آن سیلی ای که زهرا خورد
خصم می زد به روی مادر من
کاش می شد جدا به جای حسین
سرِ من با سر برادر من
کاش با عمّه ی سه ساله تو
دفن می شد شبانه دختر من
می برم سر به عرش اگر گویی
این که میثم «گداست» بر در من