چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › ولادت
از جا خیزید گل بریزید که یار من ...
از جا خیزید گل بریزید که یار من چهره گشوده
از آمنه یک آینه تجلی از خدا نموده
نگار من که مکتبی ندیده ندیده
برای کار دلبری رسیده رسیده
اونکه دل از همه ربود طریق عاشقی گشود
اونکه اگه خدا نبود خدای آسمونا بود
نور ایزد وجه سرمد به جلوه های آنچنانی
نامش احمد یا محمد یا که خدای مهرمانی
نبی رحمت خدا آمده آمده
نور خدا بر دل ما سر زده سر زده
خورشید هفت آسمونه عشق زمین و زمونه
ما رو شفاعت می کنه مهربونه مهربونه
بر خلایق فجر صادق به جلوه ی خدا دمیده
رزق و رازق عشق و عاشق به اوج کار خود رسیده
اسمشو حق به روی دل نوشته نوشته
محفل ذکرش بخدا
بهشته بهشته
ستاره ی عشق و وفا مدینه رو داده صفا
من کیم و من چی بگم عاشقشه خود خدا
ای دلدارم تو رو دارم بدون تو هیچی ندارم
من سائلم ناقابلم تویی همه دار و ندارم
تویم گل و باغ من و بهارم بهارم
زندگیم و بپای تو میذارم میذارم
بی تو فقیرم بخدا تویی امیرم بخدا
از تو خوبه جدا نشم که من می میرم بخدا