عبادات › مناجاتی
کوه عصیان بود بر روی دوشم
کوه عصیان بود بر روی دوشم
آوای الرحیل آید به گوشم
سر تا پا آتشم از چه خموشم
می سوزم می گریم می گویم امشب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب
ای خدا هرچه من بدم تو خوبی
من رو سیه تو ستارالعیوبی
من مجرمم تو غفارالذنوبی
مهر تو بر دلم نام تو بر لب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب از جرم خود شرمنده هستم
هرچه هستم تو را من بنده هستم
با این همه خطا چون زنده هستم
افتادم از خجلت در تاب و در تب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب
شأن تو عفو است و لطف و کرامت
کار من توبه و اشک ندامت
اکرام الاکرمین روز قیامت
کی گذاری در آتشم معذّب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب
غیر عفو تو من
راهی ندارم
در بساطم دگر آهی ندارم
جز تو مولا و الهی ندارم
عفوم کن به جان حسین و زینب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب
ای نامت ای یادت دوای دردم
این من و این سوز و این آه سردم
از تمام گناهم توبه کردم
تا که در نزد تو باشم مقرّب
یا رب یا رب یا رب یا رب
یا رب یا رب یا رب یا رب