عبادات › مناجاتی
دارم از غصه می میرم آخدا
دارم از غصه می میرم آخدا
من دارم آتیش می گیرم آخدا
دارم از یاد گناهام می سوزم
واسه رسوایی فردا می سوزم
بخدا یاد گناه جهنمه
بدتر از جهنم آتیش غمه
آتیش خجالت آبم می کنه
یاد محشرت کبابم می کنه
یاد روزی که بی آبرو می شم
چه جوری با علی روبرو می شم
منو تو جهنمت می خوای ببر
اما پیش علی آبرو بخر
تا سحر با گریه منت می کشم
آخه از علی خجالت می کشم
چه جوری امامم
و صدا کنم
تو روی علی چطور نگاه کنم
دلم امشب دیگه طاقت نداره
یاد کوفه افتاده بیقراره
من چیم بدم بازم امید دارم
از دَرِ خونه ی تو نوید دارم
اگه قهری پس چرا امید دادی
چرا از محبتت نوید دادی
چرا عشق حیدرت تو دلمه
این محبتش همه حاصلمه
می خوام امشب از قفس رها بشم
می خوام از نفس بدم جدا بشم
می خوام امشب توی کوفه جون بدم
عشقمو به دلبرم نشون بدم
می خوام امشب پای بسترش باشم
خاک زیر پای دخترش باشم
می خوام امشب کمک حسن باشم
کمک ارباب بی کفن باشم
ببینم چه جور بابا را غسل می دند
زیر لب تو گریه با هم چی می گند
تن خسته رو چه جوری می شورند
سر بسته رو چه جوری می شورند
وقتی زخم بابا رو وا می کنند
می دونم که یاد زهرا می کنند