عبادات › مناجاتی
شب است و چشم ها را خواب برده است
شب است و چشم ها را خواب برده است
حریم دیده ها را آب برده است
پر از اندوه و اشکم غرق رازم
سجودم ناله ام گرم نیازم
کمک کن ای زلال ناب ای اشک
بشوی از دیده ی دل خواب ای اشک
کمک کن تا وضو گیرد دل من
صفای آبرو گیرد دل من
من و یک کوله بار جرم یارب
بسویت آمدم این نیمه ی شب
بغیر از درگهت جایی ندارم
دل خود را به دستت می سپارم
کسی از من سیه رو تر ندیده است
که شب پیش دل من رو سپید است
خدایا بنده ای بیچاره بودم
به کوی معصیت آواره بودم
همه رنگ تباهی شد وجودم
برایت بنده ی خوبی نبودم
از امشب آمدم تا خوب باشم
برایت بنده ای محبوب باشم
قبولم کن که غفار الذنوبی
خدایا من بدم تو خوب خوبی
به یارب یارب تنهای کوفه
به آن هم صحبت شبهای کوفه
به آن شب زنده دار خاک بستر
صبور لحظه های درد، حیدر
مزن بر سینه ام دست رد ای دوست
به حق مرتضی و احمد ای دوست