عبادات › مناجاتی
کم کم غروب ماه خدا دیده می شود
کم کم غروب ماه خدا دیده می شود
صد حیف از این بساط که برچیده می شود
در این بهار رحمت و غفران و مغفرت
خوشبخت آن کسی است که بخشیده می شود
رو کن به اهل بیت که از هر چه نعمت است
تنها ولایت است که پرسیده می شود