چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت
مادر ای جان من و جانانم
مادر ای جان من و جانانم
من حسینم که تو را می خوانم
گر چه با اشک غمت مأنوسم
پینه ی دست تو را می بوسم
خفته در بستری ای دلخوشیم
می کِشی پا به زمین می
کُشیم
نفس پر شررت سنگین است
متکای تو ز خون رنگین است
بوسه ها از کف پایت گیرم
خنده کن ور نه ز غم می میرم
نفسی از دل من تاب بخواه
جای فضه ز حسین آب بخواه
چه شده خسته و بی تاب شدی
سوختی ، دود شدی ، آب شدی
مثل هر شب بنشین در بر من
به روی سینه ی خود نِه سر من
تو بکش دست به مویم مادر
بوسه ای زن به گلویم مادر
چشم تو خسته و خونبار شده
آنقدر بی رمق و تار شده
که گهی دیده ای ای هستی من
اشتباهی تو مرا جای حسن
رخ نهان کرده ای ماه زمن
سوختم لب بگشا حرف بزن