چهارده معصوم (ع) › حضرت محمد (ص) › مبعث
پیمبران همه از جای خود قیام کنید
پیمبران همه از جای خود قیام کنید
نماز رو به سوی مسجدالحرام کنید
ز نام نامیِ پیغمبر احترام کنید
می طهور به دست خدا به جام کنید
سپس به غار حرا رفته، ازدحام کنید
ز جان و دل به رسول خدا سلام کنید
شب امید شما و شب نوید شماست
ادب کنید که عید خدا و عید شماست
پیام فتح و نوید ظفر مبارک باد
دعای عمر شما را اثر مبارک باد
خجسته عید بشر بر بشر مبارک باد
تمام شد شب هجران سحر مبارک باد
خجسته بعثت پیغامبر مبارک باد
به جن و انس و ملک، این خبر مبارک باد
خبر دهید که عید اخوّت آمده است
خزان گذشت، بهار نبوّت آمده است
خبر دهید امم را که فتح باب شماست
خبر دهید که پایان اضطراب شماست
خبر دهید که آغاز انقلاب شماست
خبر دهید که توفیق بی حساب شماست
خبر دهید که اسلام دین ناب شماست
خبر دهید کتاب خدا کتاب شماست
خبر دهید که ختم رسل بشیر شماست
خبر دهید که مولا علی امیر شماست
خبر دهید که «اقرء» به مکه نازل شد
خبر دهید که «اضرب» شعارِ باطل شد
خبر دهید که قانون عدل، کامل شد
خبر دهید که قرآن چراغ محفل شد
خبر دهید: مریدان! مراد حاصل شد
نزول سوره ی «یا ایّها المزمّل» شد
رسد
زکوه و در و دشت و سنگ و نخل و گیاه
صدای زمزمه ی لا اله الا ا...
بخوان محمّد! آوای تو صدای خداست
بخوان که هر چه بخوانی، پیام آخرِ ماست
بخوان بخوان که هماهنگ با تو ارض و سماست
بخوان بخوان که از اوّل بشر تو را می خواست
قیام کن که قیامت قیامتِ کبراست
قیام کن که کند عدل با تو قامت راست
تو را دهند ندا راهیان وادی نور
تو را زنند صدا دختران زنده به گور
تو منجی همه با انقراض دنیایی
تو با فروغ خداییت عالم آرایی
تو تا قیام قیامت، پیمبرِ مایی
تو یار خلق به دنیایی و به عقبایی
تو رهبر همگانی، اگر چه تنهایی
تو در تمام ملل، ماه انجمن هایی
بخوان که قدر و مقام و جلالتت دادیم
رُسل نیامده، حکم رسالتت دادیم
محمّد ای به تو از ذات پاک حیِّ ودود
هماره باد سلام و هماره باد درود
خدای بود و تو بودی، جهان نبود نبود
عدم به میمنت خلقت تو یافت وجود
خدا به نور تو از روی خویش پرده گشود
بشر به یمن تو بر خاک، روی طاعت سود
جزیره العرب از نظم تو گرفت نظام
جمال توست چراغ تجلّیِ اسلام
پیمبران عظمت یافتند با نامت
دمیده در همه عالم فروغ اسلامت
رسید سنگ ملامت ز هر در و بامت
زدند طعنه و دادند سخت دشنامت
زهی مکارم اخلاق و لطف و اکرامت
نگشت تلخ ز بیداد دشمنان کامت
اگر چه سنگ عدو گشت پاسخ سخنت
زدی تبسم و خون بود جاری از دهنت
چهارده صده روشن چراغ حکمت توست
چهارده صده قرآن پیام وحدت توست
چهارده
صده جاری بحار رحمت توست
چهارده صده پاینده نام امّت توست
چهارده صده بر کف لوای عترت توست
چهارده صده بر امّت این وصیّت توست
که ای تمامی امت منم پیمبرتان
منم پیمبر و مولا علی است رهبرتان
علی وصی من است و علی ولی خداست
علی سراج منیر و علی چراغ هداست
علی رکوع و سجود و علی سلام و دعاست
علی است با حق و حق در پی علی پویاست
علی حقیقت حق، حق بدون او تنهاست
علی، علی، علی آری علی امام شماست
بنای دین بقایش که هست عالمگیر
یکی ز غار حرا دیگری بود ز غدیر
یقین کنید که مشکل گشا علی است علی
یقین کنید که دست خدا علی است علی
یقین کنید فقط مقتدا علی است علی
یقین کنید که شمس الضحا علی است علی
یقین کنید که صاحب لوا علی است علی
یقین کنید امام شما علی است علی
قسم به ذات خدایی کز اوست هرچه که هست
یقین کنید که اسلام بی علی کفر است
حقیقتی است که کتمان آن بوَد تکفیر
قسم به آل محمّد، به آیه ی تطهیر
قسم به آنچه قلم کرده از ازل تحریر
که دست قدرت پروردگار حیِّ قدیر
شناسنامه ی ما را زده است مهر غدیر
علی همان شب بعثت به خلق گشت امیر
قسم به ذات خداوندگار لم یزلی
تمام دین محمّد علی، علی ست، علی