چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
باز آ باز آ ببین ببین حال کاشانه ی من
باز آ باز
آ ببین ببین حال کاشانه ی من
شد زینب یاس کوچکت بانوی خانه ی من
پنهان از چشم ما همه ، آن نازنین دُرِ تو
با اشک دیده می زند ، بوسه بر چادر تو
بدون تو بدون تو غریبم و تنها
مرا ببر مرا ببر به همرهت زهرا
می شستم چون تن ترا ای بر من بود و نبود
ناگه دیدم عزیز من بازویت گشته کبود
آمد یادم ز صحنه ای ، کآتش بر خانه زدند
پیش چشمان من ترا ، با تازیانه زدند
بدون تو بدون تو غریبم و تنها
مرا ببر مرا ببر به همرهت زهرا
ای وای من که بر گلم رنگ نیلی زده اند
پیش چشمان مجتبی بر او سیلی زده اند