چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
شب آمد و به سرت آمدم بر آر سری
شب آمد و به سرت آمدم بر آر سری
نبود شرط وفا خود روی
مرا نبری
به روز لحظه شماری کنم که شب برسد
کنون که شب شده ای کاش نبودش سحری
ز کوچه ای که در آن با رخت جثارت شد
تمام عمر از آن جا نمی کنم گذری
حسین به خواب از لب تو بوسه می گیرد
چرا به غنچه ات ای باغبان نمی نگری