چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
از لحظه های بی تو بودن خسته هستم
از لحظه های بی تو بودن خسته هستم
باید که بی تو مُرد اما بسته دستم
از ماجرای کفن و دفن و غسل دیشب
می رفت روح از من ولی نگذاشت زینب
صبر و قرار و شادیم با خویش بردی
سردار خیبر را به دست غم سپردی
در عین صبر از داغ تو بی تو صبر و تابم
ای خانه ات آباد من خانه خرابم
دیشب بگو زهرای من آسوده خفتی؟
از خانه ی نو با علی حرفی نگفتی
بر زخمهایت خاک مرهم گشته یا نه؟
از درد پهلویت بگو کم گشته یا نه؟
بر داغهای
قلبم آمد داغ تازه
قنفذ که در زد بهر تشییع جنازه
وقتی که تشییع ترا از من شنیدند
مردم برای نبش قبرت می دویدند
دیدم ندارد صبر جای از جای جستم
دستمال جنگ بر روی پیشانیم بستم
گفتم که مرد نبش قبر همسرم کیست
امروز روز کوچه و زهرا زدن نیست
آری همه رفتند و من تنهاترینم
زهرای من تنهاترین مرد زمینم