چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
ای فرشته من چرا پرت شکسته
ای فرشته من چرا پرت شکسته
قلب مهربانت چرا به غم نشسته
ای امید دلها ، یا فاطمه یا زهرا
ای خدا عزیزم به غصه خو گرفته
بر تنش نشانهاست که از عدو گرفته
زینبش بپرسد به آه و ناله از من
از چه مادر من بخانه رو گرفته
ای امید دلها ، یا فاطمه یا زهرا
ای هم آشیانم عزیزم چرا زلانه می روی
با پر شکسته ز لانه چرا شبانه می روی
جوجه های نازت کنارت نشسته گریه می کنند
چون تو با پیکری پر از زخم ز تازیانه می روی
نور دیده مرو ، قد خمیده مرو = آه از این جدایی
بی رمق نگارم مکن تو کار خانه
گفته ای پس از مرگ بشویمت شبانه
ای خدا چگونه بدست خسته ی خود
پیکرت سپارم به خاک مخفیانه
ای امید دلها ، یا فاطمه یا زهرا
ای گل بهارم قرارم فدای قلب پاره ات
رو مگیر از من عزیزم که می کنم نظاره ات
از نگاه حسن به رویت خبر شدم که وای من
گوئیا به کوچه ز سیلی شکسته گوشواره ات
عزم رفتن مکن ، خون دل من مکن = آه از این جدایی
من غمین توأم که دست تو شکستند
تو غمین منی که دست
من ببستند
آشیانه ی وحی میان شعله می سوخت
مردم مدینه به خانه ها نشستند
ای امید دلها ، یافاطمه یازهرا