چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
دلم امشب بیقراره هوای بقیع و داره
دلم امشب بیقراره هوای بقیع و داره
دلم در زندون سینه پر زده سوی مدینه
خالی از جفای مردم دربدر دنبال گندم
پی خاک بی نشونه قبر اون که قد کمونه
مزاری که سنگ نداره می زنه به دل شراره
آسمون بی ستاره قبری که گنبد نداره
اونی که خیلی جوون بود همسرش یه پهلوون بود
با مرام و با صفا بود کس و کار بی کسا بود
یتیما رو یاری می کرد شبا زنده داری می کرد
هوای یتیما رو داشت اونا رو رو زانو می ذاشت
بعد فاطمش نیاسود شبا ساکن بقیع بود
علی از غصه هلاکه آخه زهراش زیر خاکه