چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › شهادت
می شویمت که آب شوم در عزای تو
می شویمت که آب شوم در عزای تو
یا خویش را به خاک سپارم به جای تو
قسمت نبود نیت گهواره ساختن
تابوت شد تمامی چوبش برای تو
گر وا نمی شدند گره های این کفن
دق مرگ می شدم ز غم بچه های تو
خون جای آب می چکد از سنگ غسل تو
خون می چکد که زنده کند ماجرای تو
در بود و شعله بود و در افتاد روی تو
گم شد میان خنده ی مردم صدای تو
در بود و شعله بود و از آن در عبور کرد
هر کس که بود نیمه شبی در دعای تو
حالا زمان غسل تو فهمیده ام گلم
روی تو را ندید کسی تا شفای تو
تنها نه جای دست کبودی به چهره ات
آتش اثر گذاشته بر چشم های تو