چهارده معصوم (ع) › حضرت امام علی (ع) › ولادت
توحید نهد در دل کعبه قدم امشب
توحید نهد در دل کعبه قدم امشب
بت ها همه گشتند به تعظیم خم امشب
ارکان حرم دور حرم ذکر گرفتند
در کعبه فتاده است به سجده صنم امشب
بر گوش رسد زمزمه ی چشمه ی زمزم
تا صبح زند از اسد ا... دم امشب
تبریک بگوئید به کعبه که دوباره
گردیده به میلاد علی محترم امشب
تا فاطمه ی بنت اسد در حرم آید
ای اهل حرم دور شوید از حرم امشب
پیدایش سیمای خداوند، مبارک
بر کعبه تماشای خداوند، مبارک
امشب حرم از عرش سرافرازتر آمد
در بیت خدا روی خدا جلوه گر آمد
شمشیر خدا شیر خدا حیدر کرار
یا حامی جان بر کف پیغامبر آمد
یا آمنه ی بنت وهب زاده محمد
یا فاطمه ی بنت اسد را پسر آمد
یا فاتح بدر و اُحد و خیبر و احزاب
یا شیر حق از بیشه
ی فتح و طفر آمد
ای بیت خدا روی خداوند مبارک
ای ختم رُسل جان عزیزت به بر آمد
در کعبه ندا می رسد از خالق سرمد
میلاد علی باد مبارک به محمد
بُت های حرم سوره ی توحید بخوانید
در مقدم مولا دُرِ تهلیل فشانید
میلاد علی را همه تبریک بگویید
از بنت اسد عیدی خود را بستانید
با دست علی تا به روی خاک بیفتید
در کعبه بمانید بمانید بمانید
امشب همه دور اسد ا... بگردید
از جانب ما نیز سلامش برسانید
با حمد حق از حلقه ی تهمت به در آیید
با مدح علی آتش دل را بنشانید
با دیدن آن قامت و آن طلعت نیکو
فریاد بر آرید هو الحق و هوالهو
کعبه همه سر تا قدم آغوش گشوده
یا اینکه خدای حرم آغوش گشوده
ا... که با دیدن توحید مجسم
در دامن کعبه صنم آغوش گشوده
میلاد علی آمده و عید کرامت
بر شیعه ی مولا کرم آغوش گشوده
دیگر نهراسد کسی از آتش دوزخ
زیرا که ریاض ارم آغوش گشوده
تا بنت اسد با اسدش از حرم آید
پیغمبر اکرم ز هم آغوش گشوده
با جام ولایت شده سرمست محمد
دل داده به شوق علی از دست محمد
سرتا به قدم گشته نبی چشم که باید
از کعبه برون بنت اسد با اسد آید
تکبیر بگویید که آن چشم خداوند
چشمی به گل روی محمد بگشاید
تکبیر بگویید که با خواندن قرآن
هم جان به نبی بخشد و هم دل برباید
تکبیر بگویید که مولا علی آمد
تا زنگ غم از قلب محمد بزداید
تکبیر بگویید که با حُسن خدایی
امروز خدا را به محمد بنماید
احمد به بغل آنچه که بایست گرفته
یا جان خودش را به سر دست گرفته
از خالق دادار بپرسید علی کیست
از احمد مختار بپرسید علی کیست
جز شخص علی شخص خدا را نشناسد
از حیدر کرار
بپرسید علی کیست
در غزوه ی بدر و اُحد و خیبر و احزاب
از تیغ شرر بار بپرسید علی کیست
از چاه و شب و نخله ی خرما و بیابان
از شمع شب تار بپرسید علی کیست
شمشیر به دشمن دهد و شیر به قاتل
از قاتل خونخوار بپرسید علی کیست
آیینه ی ذات ازلی را چه بخوانند
خلقت همه مانند علی را چه بخوانند
آیینه ی معبود علی بود علی بود
سرمنشأ هر جود علی بود علی بود
رکن و حرم و حِجر و صفا، مروه و مسعا
سجده علی و ساجد و مسجود علی بود
هم اول و هم آخر و هم ظاهر و باطن
هم شاهد و مشهود علی بود علی بود
بعد از همه ایجاد علی هست علی هست
پیش از همه موجود علی بود علی بود
روزی که نه روز و نه شبی بود به عالم
و ا... علی بود علی بود علی بود
با این همه، عبد است خدا نیست خدا نیست
عبدی که ز معبود جدا نیست جدا نیست
او کیست زکات است و صلات است و صیام است
تکبیر و رکوع است و سجود است و قیام است
سوگند به قرآن که علی بعد محمد
بر خلق امام است امام است امام است
دوزخ به محب وی و جنت به عدویش
و ا... حرام است حرام است حرام است
سنی اگر انصاف دهد «لحمک لحمی»
در بحث، تمام است تمام است تمام است
من حیدریم حیدری، اینم به همه عمر
پیوسته مرام است مرام است مرام است
روزی که در ایجاد نه آب و نه گلم بود
او از کرم خویش خریدار دلم بود
در بیشه ی سبز نبوی شیر علی بود
بر فرق ستمکاران شمشیر علی بود
تا سینه ی بیداد گران را بشکافد
در ترکش تقدیر خدا تیر علی بود
قرآن کریمی
که به دوران نبوت
با نطق محمد شده تفسیر علی بود
نفس است که بندد همه را در غل و زنجیر
مردی که ورا بست به زنجیر علی بود
تهلیل بر آرید که تهلیل جز او نیست
تکبیر بگویید که تکبیر علی بود
وا...ِ همین است همین است همین است
تا دین خدا هست علی رهبر دین است
ای پیش قدت کعبه بر افراشته قامت
ای یافته زینت به وجود تو امامت
در سایه ی توحید تو توحید سرافراز
از بازو و شمشیر تو دین یافت سلامت
تو با حق و حق دور تو گردید هماره
امروز نه، فردا نه، که تا صبح قیامت
از ما همه در محضر تو عجز و توسل
از تو همه درباره ی ما لطف و کرامت
این کلّ بهشت است، که در حشر گذارند
پیشانی ما را به ولای تو علامت
مرغ دل ما ساکن بام حرم تو است
آیین علی دوستی ما کرم تو است
من کیستم؟ عالم به تولای تو نازد
حود و ملک، آدم به تولای تو نازد
هم موسی عمران به ولای تو کند فخر
هم عیسی مریم به تولای تو نازد
زهرا به فدای تو کند جان گرامی
پیغمبر اکرم به تولّای تو نازد
قرآن شده در مدح و ثنای تو مزین
زیرا که خدا هم به تولای تو نازد
با ا... قسم لطف و عطایت نشود کم
بگذار که «میثم» به تولای تو نازد
بگذار که تا هست به لب نطق و بیانم
پیوسته شود مدح تو جاری به زبانم