چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › فضائل
اون که دستگیر منه خونش پر از جبرئیله
أیها الناس بدانید گدای حسنم(2)
اون که دستگیر منه خونش پر از جبرئیله
استجابت مث یک گدا به
دستاش دخیله
صد تا موسی برا دستبوسی به پیشگاه درش
وقت قبلی می گیرند از خادمای نوکرش
یوسف مصر در خونش تو صف گدائیه
واسه اون فرق نداره گدا کیه کجائیه
اسم حاتم توی لیست سائلاش دیده می شه
برا کافر هم یه جائی سر سفرش جا می شه
صد سلیمان نبی عبد و غلام سیاهته
اون بهشتی که میگن عکس یه نیم نگاهته
آسمون با همه ی بزرگیاش خاک توئه
همه هیئتای ارباب جزء املاک توئه
توی عالم چه چیزی قیمت عشق پاکته؟
من کیم وقتی یل ام البنین هلاکته
هر کی تو گریه برای یه غریب کم نذاره
خدا نسلشو محب اهلبیت بار میاره
هرکی غارت زده ی عشق تو شد تو عالمین
تازه نوکریشو امضا می کنه امام حسین
آقا بی صلح تو هیچ سالی محرم نمی شه
هر چی سینه می زنم از غربتت کم نمی شه
بمیرم برات که صد تا کربلا تو غربتی
نه زیارت نامه داری نه شب زیارتی
نه یه شمع و نه چراغی تو کجا امام رضا
نه حرم داری نه زائری و نه صحن و سرا
همه می گن که غریب الغربا امام رضاست
ولی من می گم غریب فقط امام مجتبی است