چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › فضائل
ای تو با قلبم صمیمی یا حسن
ای تو با قلبم صمیمی یا حسن
تو کریم بن کریمی یا حسن
داری از زهرا نشان یا مجتبی
مهربانی دلرحیمی یا حسن
صاحب رزقی و جودت بیکران
ریزه خوار سفره ات هر انس و جان
آن قدر بخشنده ای محبوب من
بر سر خوان تو حاتم میهمان
از می کوثر شرابم می دهی
در خم زلفت چه تابم می دهی
آنقدر خوبی که هر چه بد کنم
با کریمی تو جوابم می دهی
تا خدا پرداخت جسم و جان و تن
پر نمودم از غم و رنج و محن
روی قلبم در ازل حک کرد او
هست این مخلوق مجنون الحسن
کودک زیبای حیدر یا حسن
بعد زهرایی تو دلبر یا حسن
گفته حق هر کس بگرید بهر تو
می رود خندان به محشر یا حسن
بی کس شهر پیمبر یا حسن
غربت تو همچو حیدر یا حسن
من چگویم شرح دردت را غریب
ای عصای دست مادر یا حسن
گریه کردن کار هر روز و شبت
آمده از غصه ها جان بر لبت
من نمی گویم که در کوچه چه شد
آنقدر گویم کمان شد زینبت
در میان کوچه دشمت راه بست
حرمت صدیقه ی زهرا شکست
آنقدر بر جسم و جانش لطمه خورد
بی تأمل مادرت از پا نشست
خیره مانده چشمهایت سوی در
داغ آن کوچه هنوزت بر جگر
تا زمانیکه به دنیا زیستی
دیگر از آن کوچه ننمودی گذر