چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
از طعنه ها من خسته ام،بار سفر را بسته ام
از طعنه ها من خسته ام، بار سفر را بسته ام
گشته خزان بهارم(2)
زینب ببین خون ریزد از چشم ترم
زینب ببین می سوزد از پا تا سرم
شمع وجود من شده سوسو زنان
زینب ببین شد لحظه های آخرم
واویلتا (3)
شام فراقم شد سحر، من ماندم و خون جگر
وا شد گره ز کارم (2)
زهر جفا غرق نوا کردی مرا
زهر جفا از غم رها کردی مرا
هستم غریب و تو به من هستی طبیب
زهر جفا حاجت روا کردی مرا
واویلتا (3)
آتش گرفته حاصلم، شد همسر من قاتلم
تنها و بیقرارم (2)
تنهای تنهایم ندارم یک حبیب
باشد اجل امشب به درد من طبیب
من که ندارم ای اجل غیر از تو کس
در خانه ی خود هم غریبم من غریب
واویلتا (3)
دارم دو زانو در بغل، من گفتم امشب با اجل
غمهای بی شماره (2)
من دیده ام شمع و گل و پروانه را
با چشم خود دیدم در آتش لانه را
مُردم چو دیدم در میان کوچه ها
گم کرده صاحب خانه راه خانه را
واویلتا (3)
مادر کجا هستی کجا، ای مانده بین کوچه ها
بیا در انتظارم(2)
مادر بیا درد آشنایت را ببین
مادر بیا و مجتبایت را ببین
ای من به قربان تو و ره رفتنت
مادر بیا امشب عصایت را ببین
واویلتا (3)