چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسن (ع) › شهادت
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
جاری اشک غم از دو چشم زینب تو
ای برادر من خون چکد از لب تو
عرق تشنگی به روی پیشانیت
سوخته دل من از آتش تب تو
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
دست و پا زنی ای برادر به پیش دیده ی ترم
کشتیم تو آخر
که گفتی طشتی بیاور در برم
باورم نمی شد که روزی شاهد مرگ تو شوم
لخته خون کنم پاک از لبت با گوشه های چادرم
مهربان دلبرم ، خاک غم بر سرم ، آه از این غم جدایی
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
دل من بحالت اسیر نا شکیبی
نه میان مردم بخانه هم غریبی
ای فدای صبرت که طعنه ها شنیدی
در تمام عمرت تو روز خوش ندیدی
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
همسر تو گشته قاتلت دلم پر از شراره شد
پیش دیده ی من دل تو ز کینه پاره پاره شد
شاهد کوچه و چهل سال به درد و غم شکسته ای
خون دل خوردی و ز کوچه تو با کسی نگفته ای
غرق غم آسمان ، قاتلت شادمان ، آه از این غم جدایی
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
ای چراغ چشمم به پشت در شکستی
مادر جوانم میان خون نشستی
ای غریب وطن یا مجتبی یا حسن
شعله های آتش ز خانه چنان زبانه می زدند
پیش من تو را با غلاف و به تازیانه می زدند
راه تو گرفتند بمیرم که دشمنت امان نداد
گوشواره ی تو ز سیلی بخاک کوچه ها فتاد
رنگم از رخ پرید ، قامت تو خمید ، وای از این غم جدایی