چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
خیلی وقته که دلم بهوونه کرده
خیلی وقته که دلم بهونه کرده
غم عالم کنج قلبم لونه کرده
خیلی وقته که دیگه دل تو دلم نیست
فکر کربلات منو دیوونه کرده
آقا چند وقته دلم به شور و شینه
دکر هر روز و شبم فقط حسینه
ندونم چه سریّه که خودم اینجا
ولی قلبم توی بین الحرمینه
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم، همه لحظه لحظه ها رو می شمارم
بخدا خسته شدم بسه جدایی، کی میشه سر روی
شش گوشه بذارم
حسییییین واااااااای
همه میگن که یه دست صدا نداره
کی میگه هر کی بده خدا نداره
تو نگو غریبه ای که رات نمی دن
کربلا غریب و آشنا نداره
آرزومه که زیر عَلَم بمیرم
یا بیام یه گوشه از حرم بمیرم
آرزومه اونقدر زنده باشم تا
تو طواف دستای قلم بمیرم
دوست دارم دیوونه تر از همه باشم
دوست دارم در نظر فاطمه باشم
دوست دارم یه شب تاسوعا آقا جون
تشنه لب گریه کنون علقمه باشم
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم، همه لحظه لحظه ها رو می شمارم
بخدا خسته شدم بسه جدایی، کی میشه سر روی شش گوشه بذارم
حسییییین واااااااای
کی می شه شنیده ها رو من ببینم
روبروی ضریح ساقی بشینم
کی می شه که فاطمه با دست عباس
مُهر تأیید بزنه به روی سینم
کربلا اسم کتاب سرنوشتم
کربلا کعبه ی آمال و بهشتم
کربلا تنها دلیل زنده بودن
اینو بر دلم با خطّ خون نوشتم
شنیدم کرببلات عرش زمینه
جبرئیلش پسر ام البنینه
ای که نقش سر در باب الحسینش
اُدخلوها بسلامٍ آمنینه
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم، همه لحظه لحظه ها رو می شمارم
بخدا خسته شدم بسه جدایی، کی میشه سر روی شش گوشه بذارم
حسییییین واااااااای
یعنی میشه آقا جون بها بگیرم
یعنی می شه اذن کربلا بگیرم
یعنی می شه پای شش گوشه ات با گریه
بشینم ذکر امام رضا بگیرم
کربلا برای دیدنت چشم انتظارم، همه لحظه لحظه ها رو می شمارم
بخدا خسته شدم بسه جدایی، کی میشه سر روی شش گوشه بذارم
حسییییین واااااااای